New live mixes online + Erol Alkan interview

The recordings of a couple of recent shows are online, including a B2B set with Bart B More.
Live @ Taped, Hal 16 Utrecht 26-10-2012

Live @ Rauw, Trouw Amsterdam 09-11-2012

Live @ Rauw, Tivoli Utrecht 10-11-2012

B2B with Bart B More @ Rauw, Tivoli Utrecht 10-11-2012

Also, i had a chat/interview with Erol Alkan for DJBroadcast, which is online now (Dutch only, but there’s always Google Translate)
“Ik gebruik veel synths om sub-basfrequenties te genereren. Ik heb bijvoorbeeld mijn Polivoks-synth op mijn patchbay, met audio-in en audio-out, dus dan stuur ik audio naar mijn synth, draai ik de resonantie omhoog en de cut-off omlaag en dan krijg je zo’n wommmwommmwommm”

http://www.djbroadcast.nl/specials/article/a=1126/RipTide_ontmoet_Erol_Alkan.html

3voor12 Chart November


 

Rory Phillips & Martin Dubka – Don’t Stop
Alweer het derde deel van de Mixed Fortunes serie van Rory Phillips, een tweemaandelijkse release op vinyl waar je een abonnement op kon nemen, en tot nu toe allemaal goud. Vooral deze track met Tyson-producer Martin Dubka, een van de nieuwste sterren aan het firnament, zal regelmatig voorkomen in mijn sets.

Attar! – Folivora Parade
Renaud Deru, voorheen bekend als Cosy Mozzy of als helft van Mustang, komt lekker binnen met deze eerste track onder zijn nieuwe alias: Attar!. Het showcaset meteen wat ik tegenwoordig ook doe: andermans tracks afmixen. Echt te gek dat mn eerste ‘klus’ meteen zo’n toffe track was. Ik heb laatst ook samen met hem gedraaid in Utrecht, en als ie weer komt zou ik de tip willen geven zeker te gaan kijken, fantastische dj en supertoffe gast verder. Folivora Parade is overigens gratis te downloaden.

Aeroplane ft. Jamie Principle – In Her Eyes (Tiger & Woods Remix)
Een van de beste voorbeelden hoe oud & nieuw supergoed samen kunnen gaan is de nieuwste track van Aeroplane, In Her Eyes, met vocals van houselegende Jamie Principle. Deze remix van mysterieus duo Tiger & Woods verknipt het origineel tot een hypnotiserende loop, met een eigenlijk veel te lange break waarin niet zoveel gebeurt, maar die toch altijd goed werkt.

Dixlexsix – Crossed Eyed Girl
Deze Parijse band is al sinds 2000 actief, en maakte voorheen meer punk/hardcore. Nu zijn ze wat meer teruggegaan naar hun clubroots en het pakt wat mij betreft veel beter uit. Beetje gefreakte live-disco, met nog wel hardere stukken die doen denken aan hun eerdere werk, maar veel verfijnder.

Daniel Maloso – Boney
Mexicaan Daniel Maloso is een van de meest bijzondere producers van het moment, wat hij bewezen heeft met zijn album ‘In and Out’. Het blijft me verbazen hoe hij echt een eigen geluid heeft, lekker understated allemaal maar toch een enorme impact, heel nice.

Daniel Avery – Water Jump
Engelsman Daniel Avery is de andere meest bijzondere producer van het moment, en sinds ADE/Rauw kan ik ook DJ daaraan toevoegen. Na een tijd in Andrew Weatheralls (o.a. de producer van Primal Screams’ Screamadelica) studio te hebben gewerkt opereert hij nu onder de vleugels van Erol Alkan (die de EP heeft gemixt) en diens Phantasy label. Van het stuk op 3:11 krijg ik echt kippenvel, dit is voor mij de beste track van het moment. Binnenkort komt er trouwens ook een Fabric-mix van hem uit, zou ik in de gaten houden als ik jullie was.

Alejandro Paz – Duro
Deze track is net als Daniel Maloso’s Boney op het Comeme label uitgekomen, wat gerund word door Matias Aguayo en een sublabel is van Kompakt. Elke release op dit label kan blind (of doof?) gekocht worden, sowieso heeft er elke maand wel een track van op mijn selectie gestaan, dat geeft wel aan hoe erg fan ik ben van deze toch wel eigen sound.

Noob – Freak People
Fransman Noob heeft ook eindelijk weer een nieuwe EP, waaruit blijkt dat ‘ie alweer vooruit is gegaan in zijn geluid en ontwikkeling. Toegegeven, het is niet superorigineel, grijpt een beetje terug op oude Tiga of meer recentelijk Jimmy Edgar, maar klinkt wel echt supergoed.

Green Velvet & Harvard Bass – Lazerbeams
Na de toch wel teleurstellende release Techyes (alleen die naam al) blijkt nu dat Harvard Bass en Green Velvet wel degelijk een goede combinatie kunnen zijn. Met een baslijn die klinkt alsof ze Frankie Goes To Hollywoods Relax hebben gesampled, de tekst Hit Me With Those Lazerbeams, en daarop volgend ook echt een laser-explosie hebben ze echt een hitje te pakken.

Patrice Baumel – Mike Tyson
Ik heb eindelijk Trouw-resident Patrice Baumel live kunnen zien op de Tiga & Martyn avond laatst, en hij was echt zo goed als dat ik dacht dat ‘ie zou zijn. Deze track is eigenlijk al van juli 2011, maar ik heb hem pas net ontdekt dus vind dat ‘ie er gewoon tussen mag. Ik blijf het te gek vinden om een plaat te hebben die je eigenlijk op elk moment van je set kan draaien, zoals deze.

Pink Istanbul 13 oktober Paradiso, Amsterdam: Erol Alkan

Aangezien ik een uitgesproken fan ben van Erol Alkan ben ik weer gevraagd om iets meer over hem te vertellen, en dat doe ik dan ook graag voor Pink Istanbul. Ik draai zelf ook 13 oktober in Paradiso en vind het dan ook weer een grote eer om een avond te mogen vullen met o.a. deze man. Voor een echte introductie en kleine loopbaan-omschrijving verwijs ik jullie door naarhttp://www.rauwblog.nl/erol-alkan/ dan kan ik hier wat vertellen over waar hij recentelijk mee bezig is geweest, en hoe hij blijft verbazen.

Zoals al duidelijk werd uit m’n eerste stukje, is hij een man van vele gezichten. Ooit begonnen als een van de grondleggers van de mashup scene samen met 2 Many Dj’s, is hij nu een van de meest uitgesproken mensen qua muziek, en het onderwijzen daarin. Vroeger had hij altijd een podcast met live-sets van hem, maar daar heeft ie al heel lang niks meer mee gedaan. Waarom vraag je? Omdat het nergens meer op slaat tegenwoordig. Iedereen die 3 plaatjes aan elkaar draait kan tegenwoordig promo’s krijgen, iedereen heeft dezelfde nieuwe tracks en alle sets lijken op elkaar. De speciale promo’s die ie krijgt van vriendjes als Tiga en Soulwax mogen natuurlijk pas na de release online, dus kan ie eigenlijk ook niks plaatsen.
In plaats daarvan heeft hij recentelijk zijn tweede mixcompilatie voor Bugged Out gemaakt. Net zoals bij de eerste compilatie is dit een dubbelalbum, met een harde (Bugged Out) en rustige (Bugged In) kant. Hij was de eerste die dit deed in de serie, met als reden dat er altijd een balans moet zijn, verschillende kanten van zijn smaak wil laten horen, en daarin mensen wil onderwijzen dat er meer is dan de artiesten/producers die iedereen wel kent. Ik kan je vertellen dat het bij mij goed heeft gewerkt.
Op de Bugged Out kant hoor je een Erol Alkan-set zoals alleen hij die goed kan draaien: op de een of andere manier klopt het bij hem als hij van de donkere techno van Gesaffelstein, via de oldschool house en breaks van TSOS en Scuba, naar de verknipte disco van Secondo en Amin Peck gaat. Hij hoort connecties tussen platen in sfeer, ipv BPM of toonhoogte (een nieuwe hype in djland: als platen harmonisch gemixt kunnen worden zal t wel goed zijn denken er velen), en dat is een eigenschap die maar weinigen hebben.
Maar de echte verrassingen vind je op de Bugged In kant. Hier hoor je Jan Hammer (ja die van de Miami Vice Theme), het nieuwe hoofd van de BBC Radiophonic Workshop (ken je dit initiatief niet, zoek het dan op! Vooral het werk van Delia Derbyshire) Matthew Herbert, nieuwe artiesten zoals Mickey Moonlight, maar ook bijvoorbeeld een cover van Peter Schillings ‘Neue Deutsche Welle’ klassieker Major Tom, uitgevoerd door de San Franciscosche (ik heb geen idee hoe het anders te benoemen) straatartiest Space Lady. Ook hier weer: ik zag tussen de meeste platen onderling geen connectie, maar hij heeft er een kloppend geheel van weten te maken.

Dan rijst natuurlijk de vraag: welke kant van hem kunnen we bij Pink Istanbul verwachten? Ik kan het jullie niet vertellen, en hij zelf zeer waarschijnlijk ook nog niet. Wat ik wel weet is dat hij een muziekliefhebber is, houdt echt van alle soorten en maten, en ook elke kans aangrijpt om iets anders dan normaal te doen. Ik ken zijn voorliefde voor wat meer gay-minded muziek (en dan vooral de italo van mensen als Giorgio Moroder en Patrick Cowley), en denk (hou me hier alsjeblieft niet aan) dat hij best wel eens deze invloeden kan laten horen in Paradiso.